Elinden Tutun Günü

Günü elinden tutuyorum Öyle ürkek Ben tutmasam karanlığa düşecek Karanlığa düşecek sevgiler Kapılarınızı yalnızca nefret çalacak, Ağır ağır yükseliyor bir davulun sağır sesi Birer birer düşüyor ağaçlar, orman seyreliyor Tutun elimden, elimden tutun yoksa Bu canavar sessizlik, bu yılgınlık, bu ölüm, Sabırsız ayak sesleri ne toplaşıyor, ne dağılıyor Kararsız külrengi bulutlar, ne zaman yağacak yağmur Hani nerede yıldırımlar, gökgürültüleri nerede Yalnızca bu sağır davul Tenimde ağır ağır İşleyen bu hançer, Günü elinden tutuyorum Elim alev almış gibi yanıyor Yanıyor karanlık, kızıl, koyu, et kokusu, kül ve kan Kentin bacalarından savruluyor durmadan Durmadan, altından geçiyor köprülerin Durmadan sarıyor kuleleri Durmadan sızıyor caddelerden Büyüyor, büyüyor, büyüyor Bu canavar sessizlik, bu çılgınlık, bu ölüm, Beynimin çıkmaz sokaklarında Giderek artıyor çekiç sesleri. Yankılanıyor kentin alanlarında Tahtayı tutkuyla kucaklayan çivi, Yaşam, yükselen darağacının kollarında Uyuyan bir bebek gibi Tabutunda sallanıyor.