Annelerin Genç Kaldığı Yer

Bütün ağlamaların dinmesi gerek bir şiiri yazmak için Çünkü duyguların dinlendiği yerde başlar şiir Sevginin üşüdüğü yerde yazı, çocukluğun bittiği Ve hep genç kaldığı yerde annelerin. Soluk pencereleriyle o eski evimizin Şimdi asırlar öncesinden hiç dinmeyen Aralık kalmış kapısında, biriken karların Donmuş sıcaklığı, bu yürüyen usulca yüreğime. Anne işte ben o çocuğum, yüreklerin tepesinden Senin şarkında ürperen o ince bedenim Dışarda karların büyük heykellerle dövüştüğü Billur penceresinde çizilen, silik düşüncelerin. Sana bakardım odanın hangi köşesinden Bir resim takılmış gözlerime, belki gerçek Sen en mutlu anların resmini çizerdin Dudaklarında ürperen sessizliği o eski çinilerin. Şimdi görünmez pencerelerini ovuyorum tozlu anılarımın Dışardayım, kar yağıyor, anne üşüyorum İçeri al beni, kollarınla sar, ısıt bedenimi O eski odada, yüklerin tepesinden düşüyor düşüyorum. Bütün ağlamaların dinmesi gerek bir şiir yazmak için Çünkü duyguların dinlendiği yerde başlar şiir Sevginin üşüdüğü yerde yazı, çocukluğun bittiği Ve hep genç kaldığı yerde annelerin.