Yıkık Şarkı

Bir uzak kıyıda yıkılmış dalgalar Seninle üşüyorum, bulut paramparça Deniz tutuşan kayalıklarla kanıyor Biliyorum, kanadı kırılmış güneşlerin, Bir uzak kıyıda ağaçsız bir evin Bacasından tüten rüzgara çizilmiş resmin Orada duruyorum, zaman Uğultular saçarak ilerliyor, Bir uzak kıyıda yakılmış yeminler Yağmur iri damlalarla göğsümü deler Orada yıkılmışım,orada sen yoksun Orada acı rüzgarların Sana benzeyen taşlara oyduğu resim Soğuk,erişilmez... Neredesin? Bir uzak kıyıda kanımı yaktı tuzun Ağır kamçılarınla açılan yaralarımdan Aktı akşama, kızıl,koyu ve buzdan Bir heykele dönen yüreğim, Bir uzak kıyıda yıkılmış dalgalar Seninle üşüyorum, bulut paramparça. II Uçurumların yamacında bekledim seni Düşerken içime kendi uçurumlarım Issız bir şarkıyı dişledim Güneşe gerdim derimi Uçurumların yamacında bekledim seni, Bir kuşu alnından öperken vuruldum Aktı kanım, serin bir geceyi kucaklarken Karanlık kuyulardan içtim ölümü Ölmedim,bekledim geleceksen, Çürüdüm kendi yapraklarımla Bir yaz günü girip kış mezarlarına Dokundum uzaklara,geceye ve sana Bir perçem gibi düşmek için alnına.