Sen Elimden Tutunca

Sen elimden tutunca Deniz basardı içimi Sen elimden tutunca, yüreğim Yeşil yosunlara takılıp günlerce Dip akıntılarının peşisıra gitmek isterdi. Günlerce, gözbebeklerini tutuşturan o gizli alevin kaynağını Sorardım kendime. Geceler boyu yolumu arardım zor ve aşılmaz tepelerde. Sonra ışıklar söner, sonra yıldızlar Düşerdi içimdeki serin göllere. Sen elimden tutunca Ben miydim, yoksa bir başkası yürüyen seninle... Dalgalara ve rüzgâra basmadan yürüyen. Sen elimden tutunca Bir mavilik çökerdi gözlerime Sonra tüm denizler çekilir Bir orman uğultularla sarsılır Bir güvercin sürüsü havalanırdı Kış bürümüş yüreğimden Sen tutunca ellerimden Avlunun beyaz taşlarına dökülürdü Kızıl yaprakları bir çınarın Ve ben günlerce O yapraklara gömülüp ölmek isterdim. Panjurları açık kalmış eski evler gibiydik Rüzgârda çarpan, başıboş ve ürkek Sen elimden tutunca Kayaları delip çıkardı bir çiçek. Sen elimden tutunca Yolculuk basardı içimi Külrengi bulutlara takılıp günlerce...