Canısı Yuvadan Uçuyor

Canısı yuvadan uçuyor... Belki bu semtten, belki bu şehirden uzaklaşıyor Sen gözümün bebeği Sen yüreğimin esen yeli Küçücük yüreğinle yuvadan uçmaya hazırsın Şimdi kafesinde kanat çırpıyorsun Yarınlar ve gökyüzü senin artık Uç uçabildiğin yere kadar Git gidebildiğin yere kadar Kanatlanıp uçuyorsun sıcak ülkelere Belki kuzeye, belki güneye Belki uçsuz bucaksız yerlere Canısı yuvadan uçuyor... Kanatlarının altında ki rüzgar değil Her zaman mutluluk olsun Güzellikler senin yanında Çirkinlikler senden uzak olsun Bak güneş, bulut, yıldızlar güzelliğini kıskanıyor Nereye gidersen git... Unutma ki ben herzaman seninleyim Her zaman sendeyim Yeter ki hiç bilmediğin diyarlardan el salla bana Dünyanın diğer bir ucuna da gitsen Mutlu olduğunu bilmek yeter bana Sana gelmesem de, seni görmesem de Sen hep bende olacaksın Sen hep benimle olacaksın Mesafeler de sevgim daha çok artacak Rüzgâr uzak diyarlardan güzelliğini, Martılar senden haberler getirecek bana Yıllar sonrası da olsa yine seni böylesi seveceğim Bıkmadan, usanmadan yine seveceğim Unutma ki sen benim ilk dostumsun Dudaklarım da son çığlık Canısı yuvadan uçuyor... (İstanbul, 09.08.1996)