Esmer Ağrı'nın Kırık Beyazı
T
Tülay Sustam
0
Altın Yaprak
kirpiğime batan acının
toprağını değiştirdim
yarına çıkan
adımlarımı küçülttüm
enine çizgiler çektim
kadınlığımın
karası açık, gölgesi uzun...
gece/kondumu aydınlattım
gözümün karalığıyla
bahçeme çitler koydum
parmaklarımın aralığında
her güneş gününde
yüzümde yüzünü gördüm
dokunmadım ön/sözüne aşkın
pencerene
yaralı bir kırlangıç uçurdum
kapattım gözlerimin iki kanadını
bulanık bir suya gölgemi düşürmedim
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş