Esmer Ağrı
T
Tülay Sustam
0
Altın Yaprak
sazlıkları öper nergis
gözleri dolar mavinin
öyle akıp gider yeşile
ıslak tenimi kum yakar
yanarım akşamdan sabahlara
tutuşur gece
yıldızlar avuçlarımdan kayıp gider
kaybolur gülüşünde çocukluğum
gamzelerinin kuytusunda bulurum kendimi
bir kirpiğin uzanır düşlerime
bir de ellerin
nicedir benden ayrı nefesin
nicedir kopmuşum esmer gecelerden
penceremde iki saksının yalnızlığı...
ellerim nasır, dilim lâl,
gözüm kör, adımlarım ağır aksak
yüreğinin cana yakın tarafında unutmuşum kendimi
yürürüm bakışlarının uzağında
sıradağlar gibi kaldırımlar çarpar yüzüme
ölürüm kokundan habersiz
uykumu böler sesin
gözlerimde esmer ağrı...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş