Kabataş İskelesi'nde Aşkın Bitişi

En acı, en güzel günlerim Kabataş İskelesi'nde geçti benim Yalnız bir başıma dolaştım sahil boylarında Sataşırdım, kavga ederdim martılarla Birgün bir cinayet işledim Kabataş İskelesi'nde Kızım İrem'i, oğlum Berk'i ve sevdiğimi Tek bir kurşunla gözümü kırpmadan öldürdüm Umutlarım tükendi bir namlunun ucunda Cinayeti kimse görmedi olayın tek tanığı martılar Kelepçe takmadılar bileklerime Ne gazete de ne de haber bültenlerin de çıktım Oysa ben bir cinayet işlemiştim Birileri beni yargılayıp sorgulamalıydı Elimi kolumu sallayıp gezmemeliydim insan içinde Hâlbuki beni kaç kez acımadan vurdular Ama ben ölmedim... Daha fazla acılar çekmek için yaşıyorum işte Benim katillerim dolaşıyor ortalıklar da Kimse onlardan hesap sormuyor. Bana kalsa işlemezdim bu cinayeti Düşünmeden bastım tetiğe yok ettim yarınlarımı Sevdiğimi, hayallerimi tek kurşunla vurdum Yüreğimde ki en büyük aşkı vurdum Ben aşk katiliyim Suçluyum Hakim Bey cezam ne ise çekmeye razıyım Bizimkisi bitmeyecek bir aşktı ama bitti Çok gördüler bize sevmeyi Hakim Bey ne olur bize bu acıları yaşatanları da yargılayın Hesap sorun onlara benim adıma Onlar da çeksinler benim gibi cezalarını Affet beni sevdiğim, affedin beni martılar Şimdi yalnızım, yalnızlığımla başbaşayım Ne kadar aşk katili de olsam aşksız yapamam (İstanbul,02.05.1999 Pazar)