İtfaiyecinin Evinde Yangın Var

Babam yıllardır itfaiyeci. Her gün bir yangından Diğer yangına koşuşturup durdu Kendi canı uğruna nice canlar kurtardı Bugüne kadar söndüremediği yangın olmadı Bir gün yangını kızında farketti Kızı yemeden, içmeden kesilmişti Konuşmuyordu, durup dinmeden ağlıyordu İlk defa bir yangını uzaktan izledi Çözüm bulamadı, çare bulamadı Belki de bu yangın ona çok ağır geldi Yüreğini attı ateşe Yeter ki kızım yanmasın, ben yanayım dedi “Terzi kendi söküğünü dikemezdi” Babalık görevi, itfaiyecilikten ağır bastı İstifa ederek emekli oldu Yüreğinde ki yangını, evindeki yangını İlk defa bir yangını gözyaşlarıyla söndürdü.