L.a.

notanın altıncı sesi seni sayıklar şehirlerin en kasvetlisi seni... yayvan kalçanda seyir eder avrasya altı üstü altı delik ruhu deşik bir kadınsın (!) kar kuyusunun kız kurusu(!) insanlığın ''a'' bendinde namertlik yer almaz. ey alev-i cehennem mum (!) şiirinin bitişine az kaldı -dulların piri- avcılar da yüksek duvarlar örecek size üstü kapalı yatalak bir kadının ahı ar olmuş gölgene bir beyazın altında ak sakallı iblis yastığının köşesini sana ayırmış bilirim(!) mayası bozuk küflü bir ekmekten gelir bu nağmeler kulağım sağır gözüm şiirin kalbinde... Antalya! kaç iblis sakallının yüzüne dudak izleri oldun kaç nağmesi sardı yanaklarını dul öpüşlerin soyun ölmüş senin, oğlun şiir başında ağlıyor... debelendiğiniz çukurdan haberler getiren elçileriniz de duyuramadı seslerinizi o/nursuzluğu kustuğunuz bataklıklarda kus kinini kırk yedilik dua! duyuyorum bir ayrılık şarkısı çalıyor çınar/altında buluyor kendini yediler, üçler... metruk koridorlar da kol geziyor asılsız çehreler şimdi sana ''sen'' diyeceğim her dava da namert oynayan adalet hanım(!) at gözlüğünü çıkar gör yedi tepeli şehir de beni bu davanın kalemini kırdım ''Allah Allah'' deme Deccal (!) Allah'ı bilmez, Muhammedi tanımaz, Ali'yi sevmez kara yüreklerinize gül attım bir damla bilir beni bir deniz yıkayamaz sizi...