Neye Sayarsan Say

Çaresiz iliklerime kadar işlemişti yokluğun Güne seninle başlardım senden habersiz Elimde değildi seni bir an bile anmamak Geceler boyu gözyaşım vardı yanaklarımdan süzülen Yağmur bile kıskanırdı her gece gözyaşlarımı Yazık boşuna ağlamışım, boşuna yanmışım Aldanmışlığıma say... Seni sayıklamaktan görmedim çevremde olup biteni Aslında biliyordum beni hiçbir zaman sevmeyeceğini Oysa ben bıkmadan, usanmadan bekledim belki bir gün severdin diye Görmeni, bilmeni istedim bende ki senli sevgi selini Sevmedin, sevemedin, sevildiğini bilmedin Susamışlığıma say... Hiç bu kadar çaresiz hissetmedim kendimi İlk defa yorgun düştüm bir insanı sevmekten Çaresiz sana açılmakta buldum çözüm yolunu Dedim ya; 'Taze iken içimde dışa vurduğum da kuruyor güllerim' Keşke bilmeseydin sevdiğimi, kabusa dönüştü gecelerim Çaresizliğime say... Şimdi kafam rahat düşünmüyorum artık gecelerce seni Doğru olan da buydu hiç olmamalıydın hayatımda Dilerim artık herkes mutlu olur gittiği yolda Kalemi elime aldığım da yazamıyorum dizelere seni Ne bir insan bu kadar sevmeli ne de sevilmeli Cahilliğime say... Sevdim seni bir kere çocuk neye sayarsan say... (İstanbul, 06.06.2001)