Yaprağın Ölümü

Birer yapraktık hepimiz Çok güzel görünmesine rağmen Pek de hoş kokmayan bu hayat ağacında Her birerimiz atmış - yetmiş günden sonra Sararıp dökülüyorduk toprağa İlk on üç - on dört gün gayet güzeldi Rüzgarın serinliği ile yaşıyor Ve kendimizce şarkılar söylüyorduk Güzel yarınlara dair, Sonraları bir yaprak yanaştı bana rüzgarda Sevmiştim onu, sıcaklığı hoşuma gitmişti Birbirimizi seviyorduk veya öyle zannediyorduk Bu günlerde bir kaçımız için hayat durdu Solup düştüler dalların arasından Ve bu güne geldiğimizde ise Benimde artık köklerimin kuruduğunu Rüzgara artık dayanamayacağımı hissediyorum Oysa ben toprağa düşmek istemiyorum Bu hayat ağacının tıkanmış damarlarında Kaybolup giden gençliğim ve sevdam ile Düşmek istemiyorum