Hayat

Kaçağım, eşkıya aşklar yaşarım durmadan kaşla göz, dağla uçurum arası. Konar göçerim, sürgünlüğümü yurtlanmaz yerleşik sevdalar. Sığsın isterler defnelerim küçücük saksılarına. Yetmez.. Dağ başlarının teslimiyeti istenir, ya katlim ya ihanetim. Bilmezler başka yol olduğunu yani ben, eşkıya.. Her yanı pusu... Gözlerindeki dumanlı dağlara sevdam, zülfünde gölgeye sığınmam bundandır. O zaman keyif çatarım silah diye sevdanın doruğuna. Buzullar erir, nehirler yatak değiştirir. Sevdalarını ışıklarında yıkarlar. Sonra da yürekleri seslerinde, gürül gürül akarlar.. Çıplak suretleri dağ başları resmeder, o dem iklim değişir yüzün olur, yüreğinden gayrısına sır vermediğim doğrudur, kaçaklık bu! Hadi gel Şahrud'um, dağlara gövde verenim Göğsüm tahtasının altı ol. Yoksa vuracak beni hasretin bir tenhada yakışır mı bir kaçağa ecel eliyle ölmek? Hayat denen sonsuzluğun Karşısında bir çocuğuz Düşe kalka büyürken Kalkamayız bir çoğumuz Bu hayat böyle mi olur Düşen hep yerde mi kalır Gün olur belim doğrulur Kİm n'olacak belli mi olur Ama bitmez yolculuklar Belki biraz canın yanar Düştüğün yerde doğrulur Başlar yine ilk adımlar