Yalnızlığım

Peşimde gölgemi sürükleye sürükleye Koluma taktığım yalnızlığımla Açıyorum kapımı yine Hep aynı, anahtar tıkırtısı Hep aynı, kapı gıcırtısı Buyur ediyorum yine, yalnızlığımı Sobası yanmayan evimin başköşesine Korkuyorum Sana hasret ölüp gitmiş bedenimi, alsınlar diye Bir gün bu kapıyı, bir çilingir açacak Korkuyorum Son nefesimi verirken Yalnızlığımdan başka, yanımda kimse olmayacak Tutup nefesimi, dinliyorum, sessizliğin sesini Dünkü bebek ağlaması Bugün sarhoş narası Ne çabuk değişiyor her şey Ne çabuk büyüyor, ne çabuk yaşlanıyor insanlar Kimsenin yüzü, hatırımda kaldığı gibi değil N'olur yalnızlığım, kimseye korktuğumu belli etme Ve sen ayna! Her gün tek tek saçıma düşen beyazları Gösterip gösterip bana gülme Şimdi yatıp uyumak Uykunun o hiçliğinde kaybolmak, belki de en iyisi Nede olsa, uyurken unutuyor insan, çok şeyi Seni bile yalnızlığım, seni bile! Unutuyor korkuyu, açlığı bile unutuyor Bak, başımı yastığa koyuyorum Haydi, yalnızlığım sus artık, sesiz ol, ben uyuyorum Haydi, Allah rahatlık versin Sana da iyi geceler diliyorum