Ey Kul Biraz Düşün

Adını anıyorum,arz ve arş ortasında Sana sesleniyorum,dünya endişesinden Her ölümü son değil,hayat yumurtasında Âsi nefsimi kurtar,şeytan düşüncesinden Budandı bahçelerde ,nice koca ağaçlar Kurumuş yatıyorlar,garip bir mezarlıkta Son baharları renksiz,hüzün kokar yamaçlar Sesini duyan olmaz,kimse yok ortalıkta Akıtsan göz yaşını,pişmanlık neye yarar Az yaşayıp çok ölüp,acıya sabır getir Aşkının meftunuyum,gözlerim seni arar Ömrümü son nefeste,elif diyerek bitir Akşama hüzün düşer,güneşin batmasıyla Kudretinden nur iner,yok eder karanlığı Yeni bir hayat başlar,şafağın atmasıyla, Bütün kainat bekler,o nuru aydınlığı Erilmez hidayete,islah olmasa nefs'im Kalbime ok saplanır,yarası derin kanar Ey Tuncay dünya fani,birgün kesilir sesin Mevsime hazan düşer,belki önün son bahar