Kızılay

Biri vardı klavyenin diğer ucunda Öyle sıcak, öyle masum İsteseydi onun için Bin yıl kalırdım mahkûm İsteseydi yakardım her şeyi Ölüm bile olsa ucunda Silip her şeyi hayatımdan Koştum ellerine İstedim ki terlesin elleri avucumda Ve o an! İşte o an her şey benimdi Artık gözleri gözlerimde Elleri ise avucumda Ey Kızılay susma! Susma da anlat konuştuklarımızı Anlat ki kurtul kızıllığından Anlat ki yeniden terlesin Ömrümün elleri avucumda Hiçbir şey yoktu aklımda, hem de hiç! Sustum, konuşmuyordum hiç! Beklediği gibi çıkmamışım hiç! Suskunmuşum, konuşmuyormuşum hiç! Oysa neler anlatıyordum Dinlemek isteseydi yüreğimi Ama o kaçtı hep Dinlemedi hiç! Aslında kocaman bir hiçmişim Bir hiçmiş yaşadıklarım Hayatım bir hiç... Sevilmemişim hiç! İki gün geçirdim Sokaklarında Kızılay Sen konuş bari Söyle sevilmedim mi hiç? Bütün gün gezdim Soğuktun, acımasızdın ama Hiç bezmedim! Sonunda Meral oluyordum çünkü Dünyayı verseler istemezdim. Hadi haykır Kızılay! Anlat konuştuklarımızı Sana geldim geleli Anlat ve geri ver Nefesim olan Meral'i