Adsız

Sen en çok beni götürdün giderken Yüzümde gözlerinin izi Ellerimde bir soğukluk Ve içimde hep o eski sızı Anıları da götürseydin keşke Kapardım gözlerimi Gidişini görmezden gelir İnan gitme bile demezdim Seni hiç tanımamış Gözlerine hiç bakmamış Ellerini hiç tutmamış gibi Ve hiç pişmanlık duymadan Devam ederdim yaşamaya Ne saçlarının kokusunu Ne teninin yumuşaklığını Hatta ellerini bile özlemezdim Oysa sen bir tekini bile almadan Tüm anıları bırakıp gittin Ben böyle tek başıma kalsam da Sen giderken en çok beni götürdün