Anne Mektubu

Bu telefonlar olmasa anne Ne güzel mektuplar yazardım Uzun uzun anlatırdım Anne yoksunluğunu anne Ben kıymet bilmezim anne Sen deniz deryasın Göklerden inen rahmet gibi Örtseydin üşüyen yanımı anne Köyümün baharı yine erken mi anne Tavuklar yemlerini serçelerle paylaşıyor mu Kuzularla oglaklar oynasip melesiyormu Kekik kokulu süt buğusu gönder anne Çocukluğumun çiçekleri aynı mı kokar yine anne Nergisler güllere karışıyordur mutlaka Cam ormanlarından gelen esintiyi al avucuna Anne kokusuyla birlikte üfleyiver bu yana anne O nasırlı kutsal ellerinden öpebilseydim anne Okşasaydın başımı usul usul Dizlerin hala yastık mı sarı oğluna Yoksa ağrıların odağı mı anne Ben sana derman olmalıydım anne Heyhat onu hala senden umuyorum Bir uzak iklimdeyim Bir garip diyardayım Nerdeyim ne haldeyim bilmiyorsun Ama mutlaka hissediyorsun anne