Bir Tutam Cennet

Akşamüstüdür vakit Güneşle gölgenin son dansı sahnede Ufuk kızarır sonra herşey kararır Tutar elinden gölgenin ay ışığı Kim neyi nasıl umar Geceler karartır günahları Gölgeler düşer peşine Ayışığında bile tazedir bulutlar İçinde tomurcuklanmış umutlar Güneşi ve aydınlığı beklerler Birileri sabahı bekleyemez Kuytularda gizlenemez Tenhalarda kabarır ihtiraslar Denizler susar çağlayanlar susar Baykuşlarla yarasalara kalır meydan Ve bütün masumlar uyur Melek suretli şeytanlar nöbete kalır Günahkarlara geceleyin gün doğar Karanlıklarla mesaileri başlar Ve masumlar uykularında vurulur Bombalar çizer taze hayatları Düşer toprağa ham meyveler Bir tutam cennet karşılığında Peşlerinden sürüklenir ağaçlar Ve zalimler kan doldurur kadehlerine İçerler kana kana çılgın rakslarla İnsan denen mahluktan Utanır çekilir meydandan sırtlanlar Gözyaşları yetmez der İntiharı seçer timsahlar Ve sabaha karşı üleşirler ganimetleri Sayarlar ölüleri Çekilirler çelikten inlerine