Uzun Yol

Avuçlarımın arasında bir parça sudur yüzün Açık deniz rüzgarlarına bakan Kuzey yamaçların çilli meyvalarında Aradığım Bilinmez genlerin yüzdüğü göller içinde Bir doğdum, Giritli bir ebenin ellerinde Mor beyaz açmış afyon çiçekleriyle Beklediğim Cennet cennetler içinde bitmiyor kapıları Çıktığım ceviz ağaçları ardımdan bakan Çok gezdim, çok yitirdim dünyayı Ayva turunç nar ortada kaldı Peşimde üzünç bağlarının kırlangıcı Renkli çamurlardan yuvamız saçak altında Yanlış yerlerde bekledik güz güneşini Kimse şıra kaynatmıyor bu bağlarda Nice derelerden su içtim geldim yanına Bakıp bakıp taşlarına niyet biçtim İzlerinin savrulduğu toprakta Ardındaki yolu yitirdim sandım Sonunda içte bir ışıkmış ömrün pusulası Sen yandıkça o da yanar bir yerinde Gidecek yolun kalmadığında boşuna bekleme Sorulara yanıt yoktur soğuk bir yürekte