Akşamlarım

Benim akşamlarım başkadır Toplar sessizce gözyaşlarımı Nedense hep hüznü saklar gündüzümden Serince akşam birer birer önüme Düşen bin parça olur yüzümden. Akşamla ruhum barışmadı bir türlü Oysa etrafta şen kahkahalar Havai fişekler, mutlu düğünleri aydınlatır Akşamlarım bir köşede boynu bükük Yine bana kalır. Ararım küçük bir ışık bir köşeden Bulduğum an hepsi birden kararır Sabahı çaresizliğimle el ele beklerim Nedense hep yaş içinde yüzer Mutluluğa hasret gözbebeklerim. Böyle değildi beklediğim hayat Böyle olmamalıydı Ne güzeldi dünlerden baktığımda bu günler Niye şimdiler değil de Güzel olanmış dünler. Nedir beni böyle söyleten Dağlar mı çöreklendi, sisler mi indi Bilmiyorum yüreğimi sıkan mı var Bir türlü neşeyle tanışamadı Nedense hep hüznün yüzünü gösterir akşamlar.