Alevsiz Ateş

Alevsiz ateşler düşecek yüreğime Sen gideceksin diye Dumansız yangınlar başlayacak Yalnızlık mezarına definde gönlüm Yine bedbaht tohumlar filize dururken Hasrete kelepçelenen arayışlarım yollara üşüşecek Yüreğime alevsiz ateşler düşecek. Yangınlar diyecek avuçlardaydı Göğüste tadılmamış garip bir heyecan Saatler saatleri geçerdi ışık hızıyla Dil ayrılırken sohbetin tadında kalırdı En uzun zamanlar bile El eleyken hatırlar mısın bilmem nasıl kısalırdı… Gideceksin Ateşler yüreğime alevsiz düşecek Hayaller suskun, hayaller mahzun Kokunu alacak kadar yakında Yıldızlar kadar uzak belki resmin Dilimde bir kalem Emre tabi asker edasıyla Bülbül seslerine işleyeceğim adını Al yapraklarda gülümseyecek Alevsiz ateşler yaksa da yüreğimi Elimde hasret çiçekleri, çiğ taneleri dökülen Dumansız yangınları nefesleyerek Döndüğün her köşe başında ben olacağım Sanma gecikirsin Senden gizlice zamanı ileri sarıp Nereye gidersen git içimdeki sen olacağım Ve gittiğin yerde biliyorum Biliyorum seni tekrar bulacağım