Çalıntı Zamanlar

Bazen çılgınca koşmak ister insan Issız kumsallarda yalınayak Gökkuşaklarına renk olup işlenmek En büyük çınarın gölgesini bulup Belki sondur diyerek doyasıya güneşlenmek… Dizlerde titreyiş Heyecanı on sekiz yaşına indirip Biraz utangaç gözlerini kaçırmak Belki son defa Hayali gemilerle engin dalgaları kırmak… Sonra ulaşıp ıssız adalara Temelini sevda ile örmek barınakların Her şartta bala bulamak dili Emanet yürekte Bir tek çiçek sevgili. Saatleri kırmak zamanıdır Saniyeleri durdurmak kendi gölgesinde Güneşi hep aynı yerde tutmak Dönüşüne set vurup dünyanın Yumuşak bir dizde gerçeği unutmak… Bir yüreğin sesini takip edip sessizce Ayak izlerine gönlünü sermek Keyifle dolaştırmak damarlarda kanları Ve yaşamak bir ömürde Çalıntı zamanları...