Yürüyüş Var

göz kayar kızıllığa damarları sarar çepeçevre sur kusur gölgenin mi dağın mı piri fani dünya saçlarıma vur uğuldar kulak yuvayı terk eder kuş oyunda sessizce perde kapanır gök dürülür yorgun yorganında an dönülmez yolun başı kalk insanlık fecr yakın meşaleleri yakın oyunun son kuralı nefes nöbetleri kırılır cam fanus ıskalar gün ışığı çalkalanır yörünge dağlar kusar boynundan sık boğazı nefes alsın yere bakan yıldızlar iner ayak izleri metrelerce derine su yanar toprak yanar ilahi yan emriyle saf saf dizilir yolcu sur deler yürekleri kapısız istikamet ayak yürür hedefe itirazsız süzül çığlık süzül sona varmadan yıldırım yüreğe çarpınca çatlar ayak bilekleri kırgın taşımaz bir damla yağmurun ardından atlar sıkar bedeni toprak ruhun gözü açılır yanar mumum umudu yavaş yavaş içine kırılır zaman akrepte kaçar yolların ucu alır yükünü gemi yağlı sarp yamaçlardan tutun tutun dümene yelkenler fora bir tüy düşer düşlere kırlangıç gecelerde ah zamanın harı dondum iliklerimden kupkuru ten ıslansın güneş yaklaş üstüme derlensin rüya gözler istiflenince zaman ebediyet aç elini kurur dünyalık ey kabuk kırıl artık başım yanıyor başım kanıyor çıngılar çarpar tene zaman bir adım önde yarını gören kim yetişemeden koş insanlık koş arz titriyor altında bir kuburdu gördüğüm ayaklarımdan çeken kaçtıkça yakınlaşan soluğuyla ensemde nutku tutuldu arzın sözün tutsaklığında kirliliği taşıdı kör gönüllü postallar elbette yaş dökülecek taş sökülecek kımıldama düşlerde çıkar sesim lal sokaklar çok az kaldı yıldızlara yürüyüş var düşer saçın ağına kör topal med cezirler küçül kaçamak düşler kıl payı mesafe var yak kibriti küçüğüm ısın tozunda zamanı aşıla tomurcuklara kül altında şafaklar körpe elde doğacak kalk zamanın fanisi son turunu tamamla kurgu kurtuluşa yol çatlatır dudakları açılır kapısı ceza evinin mahkeme var mübaşir haykırır şahitler el ayak göz kulak