Zamanın İçinde

zemheriden bir gündü ve yandım ne yandım sende sana boyandım oysa yüreğimde volkanları soyandım sel vurmuş şafaklara sevdaları koyandım baharım geçmişimde bir dündü ve andım ne andım ağaran saçlarımla uyandım karanlıkta aydınlığı duyandım gel demeyen yüreğinde rüyandım yazlarım kavruldu hazana döndü ve kandım ne kandım ihanetin kucağında üryandım dallarında yeşermeden kuruyandım rüzgarlarda savrulurken koruyandım günlerim aylarda yıllarda öndü ve sandım ne sandım gece gözlerine battım dayandım yıldızların kanadında kayandım gizlediğin göz yaşına ayandım mevsimler mevsime sarılıp söndü ve candım ne candım ışıksızken yüreğinde ziyandım sustuğunda dudağında beyandım zaman ocağında sen piştin ben yandım sen piştin ben yandım