Cam Kırığı Sancım

Ne zaman ayrı kalsam senden Cam kırığı sancılarım tutar Vuslat, Adınla eş Oysa, Ne çok bekledim seni bilsen Şaşarak ve şaşırdığıma da şaşarak Düşünürüm, Hayatı ve seni… Bu basit hayat Hep şaşkınlık yaratır bende. Gece vakti, durup dururken çıkıp gelen yolcu gibi, Bir meçhulden gelen bir demet gül, Bir avuç küle dönen yaşam, Yele karışan toza dönmüş beden Yedi tepeli şehrin yaz akşamlarının ışığı Açıkta pupa yelkeni görünen her gemi Seni düşündüğüm anlarda Cam kenarında denizi seyrederken Şaşakalırım. Başlar cam kırığı sancım inceden inceye Kanatarak söylüyorum duvarlara Ömrümün en uzun Ömrümün en kısa Ömrümün en sıcak Çabuk bitmesin baharı. Mevsimler boyu bekledim seni Bekledi gönlüm Hep sevecen açan papatyaları Ilık esen yelleri Çok bekledim Bulunca sesini, Şaşakaldım Ve Ne zaman ayrı kalsam senden Cam kırığı bir sancı saplanır ellerime Gözlerim gözlerini arar, Bulamam gözlerini Bilirim. Giremem hayallerine! Düşünürüm seni ve İstanbul'u yan yana Ne senden vazgeçerim ne de İstanbul'dan Cayamam sevdandan Bilirim, Caymak için çok gencim Hayallerine girmek için ise geçkin Yapamam camdan kalbime, Cayamam… Ya sen git Ya da yere çal Kır, tuz-buz olsun Öyle bir git ki, Ya da gitme… Ben de bileyim bir daha geri dönmeyeceksin Ya da gitmeyeceksin Belki o zaman Belki…. Şaşırmak dedikleri ruh halim Belki…. Ya da Şaşırt yine her zamanki gibi. Ver ellerini Yakamoz düşsün gözlerine Ya da Başımı yaslasam dizlerine Bilmiyorsun Temmuz'da bile Üşüyorum gözlerine bakmazsam Bilmiyorsun, Nasıl bir ince sızıdır bu Cayamam Ne senden ne de İstanbul'dan Bilmiyorsun, Caymak için çok gencim