Ezgi

Ben dedim mi bil ki başladığım sensin. Senin sabrın, itilmişliğin, büyük boynundur çizdiğim. Ellerin çeker beni yüz yıllar ötesine O zamanlar ehramlar yükselten, şimdi kömüre inen Ellerin, ellerin ve gene ellerin Uzanır usulca öpüler gezdiririm her birinde. Ben dedim mi bil ki başladığım sensin. Sen olmasan çöker petrolün saltanatı Kapanır betonlar kendi üstlerine Kömür kalır, altın kalır hani o derinlerde Yani ekmeğim, senin alnından dökülen emek. Öküzün boynuzundadır demişler ya dünya, yalan Ama senin omuzunda olduğu gerçek. Ben dedim mi bil ki başladığım sensin Uykularım sana bölünür Yorgun kervanların yıkılır gözlerime Gözlerim karanlığına bekçi, gözlerim özgür Sabah tez gelsin isterim hele güneş doğsun Kuzuları seveceğim bir bir. Ben dedim mi bil ki başladığım sensin Güneş doğuyor hadi kalk Aralansın kirpiklerin