Hiroşima Pişmanı

Ben Albert Einstein, atom bilgini Hiroşima’dan yükselen çığlıklar benim Çürüdü beynim, çürüdü etlerim gerçi Toprak eritti bedenimi ama Kemiklerimde rahat yok, suçum ulu Ben atom bilgini Albert Einstein Bıkmadan lanetlerim kendimi ve bulgumu Vah bana, vahlar bana, uğraşılarıma vah Pişmanlığım sonsuza değin büyüyecek Bir nükleer sözü geçmiyor mu sızlıyor kemiklerim Oysa ben hiç de kötü kişi değildim Mutluluk üstüne adamıştım beynimi İyiliğe harcansın istedim emeklerim Sebep başkaydı sonuç başka oldu neyleyim Pınarların soğuk suyu söndüremiyor da içinizdeki kini Buğusu tüten somunu bölüşmek varken kardeşçe Kola kol mu istiyorsunuz, dişe diş mi Karışamam sizin olsun En güleç yüzüyle güneş - günaydın derken her sabah Gülücükle uyanan bebekler büyüyecek gün beklerken Siz doğanın silme cömertliğine inat Yapılanları yıkmak mı diliyorsunuz Nasıl isterseniz buyrun Tek beni rahat bırakın, ilişmeyin bulguma Ben atom bilgini Albert Einstein Çilem dehamın çilesi... Sürer hatta toprak altında Kemiklerimde rahat yok Vah bana vahlar bana