Dolunay Var

bu akşam gökyüzünde dolunay var sımsıcak bir hasret rüzgarı ve parça parça bulutlar bir köşede yaşadığından habersiz içen garip insanlar duygusuz kalan çamlar ve palamutlar ayak izleri gibi kimsesiz ve sırlarla dolular önlerindeki güneşi mum ışığı sananlar kulakları sadece görmediği için hiç bir şeyi duymayanlar korkularını dışarıya ölürken vuranlar hepinize gelsin bu ilginç mısralar açın gözlerinizi hey insanlar şimdi konuşma sırası bende beni duyun artık siz sağırlar haykırışlara kaldı bütün hayatlar nefes almak kadar yalnız seni sevmekte bedenim şu aralar tapacak o kadar şey varken neden seni seçtim sanıyorlar hiç mi bilinmezmiş kör olan aşıklar kimi saymalı ki şimdi ne var ki gelip geçerler nice yunuslar şimdi gittiğim yer ya senle ateşler ya da sensiz yangınlar her yerde bembeyaz karanlık ve sonsuz korkular gelmeyeceği bilinse de bekleyen saf aşıklar özlendikçe artan tüm sevgilere yağsın lanetler elvedalarca bulanık anılar her yeriyle gömülsün bütün sırlar