Dedem

Bir tapınak polisiydi dedem camii de O kadar yaşlıydı ki kubbeler Dedemin onlar kadar dikti bakışları Şimdilerde kalan laklak arası sohbetlerde yaşıyordu 'bir gün'le başlayan kelimelerdeydi şimdi bulutları seyretmeyi bana o gösterdi ya da bir televizyon kanalının siyahlı beyazlı günlerini yıkılan kuaför dükkanında dururdu saçları yoktu ve gözleri kesilen saçlara ağlarken ölüm denilen berberdeydi dedem kesilen hayatında bir kez son bir kez bakıp dökülenlere saç mı sakal mı diye sorsa da berber o gülümserdi kendine gülerek ölümle dalga geçerek...