Nerede Çocukluğum

ölümün kollarında hep o sıcak kaldırımlar yaz akşamları ve kışın acımasız tokatları özledim annemi diyorum özledim babamı nerdesin bilemiyorum çocukluğum ben simit çalarak büyüdüm ben kavga ederek hiç sevgilisiz büyüdüm ben gül biten tokatsız öğretmenden nerde nerdesin çocukluğum annemi özledim ben babamı özledim şimdi korkar oldum bir aileymiş gibi davranmaktan bu dünyaya bir ben bırakmaktan sol tarafım yok diyorum sağ tarafım yok ben utangaç bir sokak ortası ve o, o kadar, o biçim dururum, dururum ki yaşamak ağırlaştırır dururum ki korkmuşumdur giderim ki uzaklaşmak için barınmam yanınızda ve sizsiniz beni bağlayan tinere sizsiniz hırsız eden beni bu şehre gecelerimi çaldınız ve çocukluğum nerede?