Ölüm

Şimdi her yanı siyah bir sabaha kalkıyorum yağmurlu bir akşamdan Ve biraz da hüzün doluyum sıcak sevdalarımdan. Şimdi sevdamın tomurcukları açacaktı eğer olsaydın burada sen. Kucak dolusu hasretleri giderecektim sımsıcak ellerinden. Artık dalmayacağım sensiz ve sonsuz hayallere, Yokum zaten bu ıssızlık denizinde, Artık ne ben varım ne de bu sonbahar. Ne sen varsın ne de dinmeyen bütün acılar. Sıcak bir ayrılık rüzgarı ve hasret, her yanımda ölümcül bir su var. Sen dönene dek kapanmayacak göğüsümdeki derin yaralar. Aşağılara indikçe derinlerde bir yerlerde, Soğuk, karanlık odalar ve yalnızlıklar. Nefes olmadan yaşamak kadar saçma ve anlamsızlar. Sensiz olmak mı dedin? Yoksa benle dalga mı geçtin? Ben sensiz olamam ki. Sensiz yaşayamam. Herkes sen değil ki bensiz olsun. Sen değil ki yalnız kalan. Kör bir dumanda önünü görmek seni sevmek. Yaşamaktan çekinerek içinden geçmek. Hayatını bir yana koymak ve oralardan çekip gitmek. Soğuk bir firarda kendinden geçmek. Aslında senin sevmen mi, önemli olan? Yoksa benim sevmem mi seni? Bir gün bu sorular acaba biter mi? Bitmek isteyen hayatımsa eğer, Bitirilmek istenen işte Ben... Son noktayı koysun en sonunda Ölüm...