Bu Ülke- 2 ( Yarım Kalan Düşler... )

U Uğur Deniz Ülkegül Uğur Deniz Ülkegül
0 Altın Yaprak
Vurulmak bir şey değil de Hani diyorum Böyle yarım kalmasa insan Kolun yok… Bacağın yok… Yüreğin….Sağlam……… Benden başka herkes Bütün mahalleli sokakta yine Çocuk sesleri kulağımda Yine karşı balkonda komşu kızı Eski yavuklum…Emine……… Eskiden saçlarını okşardım Şimdi ise buradan Ona el sallayacak elim bile yok Bir de ayaklarım Nasıl da hızla çıkardı kapıdan Dünyanın en güzel gözlerine Rüzgar misali koşardım…. Kolsuz bacaksız yaşamak neyse de, Hani diyorum, Bir de yarınsız kalmasa insan……. Uykumda gece düşlerim yok, Bazen dalıp gidiyorum saatlerce Yüzümde gülüşlerim yok, Yüreğim…Yüreğim sağlam…. Köy çocuğuyum ben Başak tarlalarında büyüdüm ülkemin Yabancıydım mayın tarlasına, Yetmedi anamın döktüğü yaşlar Ciğerimi dağlayan bir kurşun yarasına… Sızım geçmedi Gönül bu, kolsuz da olsa Sevmekten vazgeçmedi…. ……………………………………….. Özledim kırmızı ışıkta beklemeyi, Hafta sonları maça gitmeyi, Sahil boyunda saatlerce yürümeyi, Buzdolabının kapağını açıp, Gece yarısı buz gibi soğuk su içmeyi Anamı uyandırmadan…. Özledim otobüse binmeyi Vapurla Üsküdar' a geçmeyi İşe gitmeyi çalışmayı, Akşam vakti Çamlıca'da bir yorgunluk çayı İçmeyi… Bir de şekeri karıştırmayı Garsonu çağırmadan…. …………………………………. Bu gün Pazartesi Yarısı yok…….. Yiğidim, aslanım demek hoşta Oturmuyor üstüme, Giydiğim gömlek, Bakıyorum Sol kolu, hep boşta… Ayak izlerime küsmüş bu kaldırımlar Çoktan ölmüş içimde ki çocuk sesleri Pencerenin ötesinde yağıyor yağmur Artık saçlarımı ıslatmıyor bulutlar… Bu gün Pazartesi Yarısı yok…….. Oysa çoktan sona erdi Kulaklarımda hala çınlayan Bomba sesi, roket sesi, mermi sesi… Ulaşmış olmalı yurduna İzmirli Musa çavuşun cenazesi…. Annesi…Ah o annesi… Bugün Pazartesi Yarısı yok……. Yürüyemediğim sokağınızda Tam geçiyor oysa evimizin adresi… Vurulmak bir şey değil de Hani diyorum Unutulmak derdine düşmese insan….. ……………………………………… Ateş düştüğü yeri yakar Ellerinde çiçekler Beyaz güvercin uçuranlar… Benden daha mı iyi tanır Ağrı'lı Mustafa'yı……. Kürdoğlu Kürttür, Merdoğlu merttir yüreği… Dedesini anar, gözleri yaşarırdı Onun dilinden anlatırken Çanakkale'yi… Laz İsmail Horon teper başımızda Her oturuşta, bizimle bölüşürdü Memleketinden gelen nevaleyi….. Ben söylemek için kaldım Onlar almak için gittiler O ölümsüz mertebeyi…. Sahi Siz çok… Çok seviyordunuz değil mi Bu ülkeyi….. …………………………………….. Biraz da kendinizi sorgulayın Hani "tam" ya sizin kolunuz bacağınız, Hani siz yürüyorsunuz her gün yollarda… Hani aşklarınız var, Ballandıra ballandıra anlattığınız, Sevişmek sanattır dediğiniz kitaplarınız… Hani kurulmuş rakı sofralarınızda, Çözümcü tartışmalarınız, Akademik araştırmalarınız, Ermeni soy kırımlarınız, İşgalci Mehmetçikleriniz, Kahraman teröristleriniz…. Eğer siz… "Bu ülke" iseniz, Yarım kalmasın cümleniz Tamamlayın bizi… Anlamıyoruz söylediğinizi, Öyleyse Biz, kimiz? ........

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.