Eylül Sancıları - Iv

Yorgunum yar Elleri iki yana düşmüşlüğüm Tenimde nefesinden kalma sızı Sürgüne vurmuşum vakitsiz sözü Gitmek, zor karar… Kar yangını düşler uykularımda Döşüme yalan sorgular girmiş Aşıma sensizlik katar olmuşum Kırmışım aynalarda baktığım yüzü Dal gibi Kırılmışım… Yanılmışım demek zamana Aldanışım kaç Eylül saklar avcunda Ucunda ölüm susan namluya bakışım Bir de sevdalanışım vakitsiz, kimliksiz Sana… Yorgunum yar Takvim yaprağından düşer gibi D/üşüyorum ellerine mecalsiz -Keşke- dediğim bir uğultu sancı Girdiğim kavgalar Yengi bahar ayları Suça sevdalı yürek, yenilmek Bu kaçıncı… Sevdim seni ben Öylesi değil, kaç zaman öncesi Zehir zıkkım aylardan ötesi vurgun Belanın güncesine yazgılı sürgün Usulca sildiğim hüzün Gözlerinden… Yorgunum yar Eskiyen bir çocuk yüzü içimde Ağaç dallarına takılan mavi uçurtmalar Geç kaldığım sözler, yenildiğim sus'lar Yorgunum tut ellerimden Bir Eylül kadar