Ordaysan...

İyi ki sevmişim seni Yoksa nerden bilecektim özlemeyi Üç satır düşürdüm kuşluk vaktine Zamansız kavgamda yenik Çelimsiz kolumda çıban Saplı bıçak sancısı oyy! ! Sensiz kuytularda düşlerim yaban… Çitlembik gölgesinde üşür ellerim Gövdesi kanayan tarih Aç, yoksul, doğurgan… Anaç öfkeler saklı bağrında Yangın ayazlar baharında Tele takılır uçurtmalar Küsüp ağlarken çocuklar Direnmeyi öğrenir ülkem… Taşar yatağından ırmak Uskumru bakışlar saklar deniz Rüzgar köy basar, kırılır başak Değişir toprağın rengi -En çok özlemek olur adın- Toza, çamura bulanmış öfke Dokunur zirvesine dağların… Ansızın basar yağmur Bir kadının gözyaşı çarpar yüzüme Gelir saplanır da sözüme Susarım…Susarım…Saklayamam… On üç yaşın avuçlarında üşür kalem Çığ düşer gözlerime Bir türlü ağlayamam… Nicesi gitmededir Kerpiç duvarlı evden Toplar çocukluğunu, gençliğini Telli duvaklı kadınlığını Yollara sürgün olur sabır… Nicesi gitmededir Mayın tarlasına gömer umudu Çapraz ateşlerde büyür korkular Ağır adımlı gölgeler kendi toprağına Kovulmuş izler bırakır… Yetişir on yıl sonrasına adam Düşünmez basar tetiğe Çocukluğundan bir an vurulur… Şimdi kendine hain Şimdi kendine kahraman Asilzade konağında yanar ışıklar Kahkahadan sofralar kurulur…….. ………….. İyi ki sevmişim seni Yoksa nerden bilecektim özlemeyi Üç satır düşürdüm kuşluk vaktine Bir gülüş daha borçlanıp gözlerine Erteledim kokunda Kuytunda sevişmeyi…. Saklı tut bana kadınlığını Zulamda birikir tenin gül arzu Özledim sende yorulmayı Özledim gözlerine uyanmayı Özledim Terimde isyan.... Kulak ver sesime Can sızım, alın yazım, sokul nefesime Ordaysan….