Anne

Sen git istanbul sana gelsin anne Yürür gibi yapar da koşar içten içe Büyük çok büyük anne bilmezsin Hayat yordu seni,beni,onu Yoksul kaldık zengindik hani,hep agun... Kuş tutsakta yaranamadık ağzımız olmuş kuş yuvası Anne ben unuttum kendimi 9 ay kaldığım o yerde Her tekmede heycanlanırdın sen o zamanlar Şimdi hayata attığım her tekmede başka gurur Ne hayatı sevdim ne güneşi kış ortasında Yurt bildim ellerini gözlerinden uzun bir bakış sakladım Kapıya dayanınca gurbet bakardım ara ara Babama söyleme ben seni onun kadar sevdim Ya da sen kal istanbul gitsin anne...