Hoşgeldim

ayrılıklar kentine hoşgeldim yürek dolusu yalnızlığa hazır olmasam da ne fark eder tutacak elimden küçük bir kız çocuğu o saf gülüşüyle, bir ızdırap elçisi olduğunu gizlemekten çekinmeyip yüzümün ortasına en has yumuruğunu armağan edecek şiirlerini getirdinmi yanında diye sordu o hani en çok sevdiğin ayrılık şiirlerini sustum sadece sustum ve o ayrılıklar kadar başına üşüşsün akbabalar yardımelini uzatmasın kimseler leş kokusu sinsin saçlarına belli belirsiz sessiz ol dedi, hissetmiş olsa gerek iyi dileklerimi.. büyük başkan içerde seni beliyor, o ki insanların yalnızlıklarıyla günden güne büyüyen servetinin tadını çıkarmakta ne mutlu ona mutsuzluklarsa bize hal harap, yorgun bitap bir yürek daha miras kaldı senden bana ey sevgili.. ve biz sustukça, gece çığlıklara bürünecek bunu bil..