Duman Duman

Bell belirsiz bir rüzgar esti dağlardan Fısıltı gibi ürperti gibi sen geldin Yaktı gün ışığını alevden ellerin Yeşil sulara gölgeler indiği zaman Beyaz çiçekler açtı eski bahçelerde Kızgın çöllere çöktü bir dağ serinliği Döküldü her dudaktan o derin musiki Bir başka hayat başladı oldugun yerde Sonsuz rüyalarında uyudu geceler Aktı bütün çeşmelerden cömert aydınlık Sanki bin yıl başka bir dünyada yaşadık Sonra indi ağır ağır siyah perdeler Belli belirsin bir rüzgar esti daglardan Gittin yine geldiğin gibi duman duman