Susarak

Issız bir kumsaldayım bir dalganın bıraktığı deniz kabuğuna daldım hayat bu kadar uzak ölüm ne kadar yakın ve ikisi arasına sıkışmış aşk. Yağmur bir duman gibi yayılıyor denizin üzerine yürüyorum ıssızlığın sessizliğinde kardelenler açıyor duyuyorum içimde taptaze bir tutku durmadan yeşeren arzu ve ikisini özlemlere bölen aşk. Sessizliğin sesinde dinliyorum dalgaların şarkısını yağmurda simsiyah gökyüzü adı yalnızlık olan sen bir alev topu gibisin bağrımda yarılmış bulutlar yağıyor ağlar gibi ilk aşka susarak çiseliyor anılar işte gözlerinden geçen turnalar işte gülüşünden öpen kırlangıçlar ve o bahçede yemin eden dudaklar bu ıssız kumsal bu sessiz yağmur bu yalnızlık beni alıp sana getiriyor ikimizide düşler diyarına.