Yalnız Suskun Sessiz

Yalnızlığımı gizleyerek ilişiyorum kalabalıklara en çabuk tükenen en sahici olan aşktı hayatımda, suskunluğumu örterek gülüyorum yağmurlara unutulmuş bir söz geliyor aklıma kırık bir dal gibi anıların buğulu camlarında, sessizliğime sığınarak bitmeyen yolculuklardayım kutsanmış bir umutla ateşse suyu yakan gülün dikeniyse kanatan ilkel bir bakış keskin bir söz yetiyor büsbütün acılanmaya, küçük sevinçlerim yeterken büyük kederlerime kansız yaralarım kapanmadan hala yenik düşüyorum bir aşka daha.