Yaşadıklarım Yaşayacaklarım Ve Tuana
U Umut Erden
0
Altın Yaprak
İstinye'de bir akşamüstü,günün hazan saatinde güneşin son ışıkları çekilirken,sulardan ve şehirden neler düşünür insan...Hava esintili bulutlar boşaldı boşalacak,Boğaz'ın serin sularına dalarken anılar,anlar,yaşananları anılar ırmağının akışına bıraktım bir an;Yaşadıklarım mı? yaşayacaklarım mı?Hangisi?Yaşadıklarımla mı mutluydum yaşayacaklarımla
Yıllar önce yine burda ilk yaz yapraklarının altında,deniz mavisine karbeyaz umutlarla yazmıştım:
...............
cenge geliyor!
beyaz gemiyle
açmış yelkenleri fora,
cenge geliyor!
beyaz gemiyle
kara sevda...
.................
Ve şimdi bir hüzün iniyor gözlerimden yüreğime,dünden kalma.Anıların girdabında ne gelen var nede giden.Boş kayıklar sallanıyor islekede,kuşlarda gitti.Buharı istünde bir çay her nefesi efkara çekilen sigaralar eşlik ediyor,unutulmuş bir şarkıya.Bütün şehir göçüyor sanki gürültüsüyle şamatasıyla.Dalga sesleri,karanlık sularda şavkın,ve ben..Geceyarısını vurduğunda akreple yelkovan,suların sesi,senin şavkın yetiyor;ve ardından tuana... evet bu bir tuana..yakamozlar ıslanıyor,dalgalarda hüzün ve sevinç melodileri vuruyor kıyıya..vuruyor bana,günbatımıyla şafak arasında.Şafak ki mavinin,yeşilin,çiçeklerin,kuşların beklediği..Ya benim şafağım,hani benim sensafağım? Morşafağım?
bir umut.
bir aydılık,
bir ses ışığı..
bir leylak parıltısı...
yaşadıklarım mı,yaşayacaklarım mı?
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş