شمارهٔ ۱۰۲
و واعظ قزوینی
0
Altın Yaprak
چه پیش خلق گشایی دهان برای طلب
که موج ریختن آبروست جنبش لب
مجو ز گرمی دونان دوای درد که هست
هزار مرتبه جانکاه تر ز گرمی تب
چو فضله ییست که زاییده از غذای لطیف
هرآنکسی که مباهات میکند بنسب
ز برگ سیلی استاد برگ پیوند است
که میدهد ثمر اعتبار نخل ادب
ترا که خون رعیت بجای رنگ حناست
چگونه دست توانی کشیدن از منصب
بیا که آینه دل ز زنگ غم واعظ
جلا دهیم به خاکستر سیاهی شب
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş