شمارهٔ ۱۰۶
و واعظ قزوینی
0
Altın Yaprak
در عهد ماست بسکه دل شادمان غریب
از گل تبسم است درین گلستان غریب
هر سو دود نبیند یک طبع آشنا
کافر مباد همچو سخن در جهان غریب
یک تن نیافتیم که فهمد زبان ما
هم شهری اند مردم و ما در میان غریب
بر لوح خاک گشته بخط غبار ثبت
نبود علو تیر ز افتادگان غریب
دنیای کج روش نبود جای راستان
پیوستن خدنگ بود بر کمان غریب
واعظ بگوش مردم دنیاست وعظ تو
چون در دیار کفر صدای اذان غریب
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş