شمارهٔ ۱۲۰
و واعظ قزوینی
0
Altın Yaprak
هستی نبود جز غم و رنج و تعبی
دروی نبود نشان ز عیش و طربی
شد هر که خلاص از خم این رشته عمر
می دان که گسیخت ریسمان عجبی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş