شمارهٔ ۱۷۹
و واعظ قزوینی
0
Altın Yaprak
دو رنگی شیوه اهل زمانه است
در آیین دویی هر کس یگانه است
بهم چون بافت مهمان همچو زنجیر
نه مهمانخانه آن زنجیر خانه است
بر بیداربختان حرف دنیا
سراسر خواب غفلت را فسانه است
براه دین برای توسن نفس
رگ غیرت تو را چون تازیانه است
غرور آرد چو نعمت گشت افزون
که سرکش خوشه از بالای دانه است
کلام عشق واعظ از زبان نیست
که این حرف آتش دل را زبانه است
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş