شمارهٔ ۱۷۹ - در هجو کسی که بهار را حبس کرد

م ملک‌الشعرا بهار
0 Altın Yaprak
من و تو هر دو ای دو جوانیم شوخ و مندیلی تو کنون از وجوه هندوستان زر ستاندستی و کنی پیلی به رخ خود پی فریب عوام شکلکی بسته ای تو تبدیلی تو مرا حبس می کنی آوخ شرم بادت ز ننگ فامیلی چون مرا بینی و تو را بینم هر دومان می شویم پاتیلی تو از آن اخم های اجمالی من ازین خنده های تفصیلی خنده من چو شیر شرزه نر اخم تو چون جهود تنزیلی کاین پس از اخم می کند نغ نغ وآن پس از خنده می زند سیلی

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.