شمارهٔ ۲۰۰

و واعظ قزوینی
0 Altın Yaprak
درد ما از پختگی زحمت ده هر گوش نیست چون میخم دیگ ما را ناله ای در جوش نیست چون بود پوشیده از مردم ز بیچیزی چه باک این طبق را نعمتی بالاتر از سرپوش نیست بودی آسان گر زاظهار تبحر تن زدن از فغان هرگز لب دریا چرا خاموش نیست از درشتی لب چو بندی نشنوی هرگز درشت پنبه یی چون نرمی گفتار بهر گوش نیست نیست بی آوازه ممکن ریزش اهل سخا وقت رفتن سیل هرگز از فغان خاموش نیست واعظ از مردن چه غم گر از علایق رسته ای راه آسانست گر باری ترا بر دوش نیست

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.