شمارهٔ ۲۰۶
و واعظ قزوینی
0
Altın Yaprak
ز بس داغست از رنگینی لبهای میگونش
بمثقب رگ زنی گر لعل را ناید دگر خونش
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş