شمارهٔ ۳۴۶
و واعظ قزوینی
0
Altın Yaprak
چون بلند افتاد همت تخت عزت می شود
کاسه ات چون سرنگون شد تاج دولت می شود
آرزوها جز پشیمانی ندارد حاصلی
این هواها عاقبت آه ندامت می شود
گر نداری شور و افغان بر خود از دل مردگی ست
چون ترا دل زنده می گردد قیامت می شود
این هوس هایی که در دل داری اکنون رنگ رنگ
روز محشر بر رخت رنگ خجالت می شود
می دهیم چشمی که آب از لاله رخساران کنون
عاقبت در دیده ات خوناب حسرت می شود
فرصت اندیشه برگ سفر واعظ کراست
زندگی ها صرف سامان اقامت می شود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş