شمارهٔ ۳۴۵
و واعظ قزوینی
0
Altın Yaprak
رویش چو آتشین ز می ناب می شود
بر جبهه اش گره چو عرق آب می شود
چون بیندت کسی و نگردد به گرد تو
بر عکست آب آینه گرداب می شود
خوش پیشه ای ست عشق که پیوسته در نموست
در وی ز بس که زهره شیر آب می شود
بی عارض تو رنگ ندارد جمال ماه
عکس تو غازه رخ مهتاب می شود
پیچیده ام به دل ز غمش بس که گریه را
دریای اشک من همه گرداب می شود
افتادگی ست راهبر کاروان فیض
پستی دلیل قافله آب می شود
گر می کنی تهیه اسباب بهر عمر
کو عمر تا تهیه اسباب می شود
واعظ سفید پیش رخش گردد آفتاب
کتان سفید اگر بر مهتاب می شود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş